Voor me ligt een wit blad papier. Even later staat er al een lijn op. Ik registreer. Onder de lijn wordt het donkerder. Een landschap. Ik registreer. Er passeert een worm en er groeien bomen uit de grond. Elk beeld gaat verloren voor het volgende. Maar ik registreer.
Voor elk stukje film gebruik ik één blad waarop alles ontstaat, gebeurt en verdwijnt. Ik weet nooit op voorhand hoe dat zal verlopen. En dan nog is het afwachten hoe de klank de beelden kleurt.

De Gentse kortfilmcineaste Steffie Van Cauter heeft de registratie van beelden tot (levens)kunst verheven. Voor iedere take van haar ,,5 kortfilms voor Alleine'' gebruikt ze een nieuw blad papier. Op die eenvoudige drager verschijnt, evolueert en verdwijnt alles. Een vooropgesteld plan is er volgens S.V.C. Niet. Wel garandeert ze dat haar werk bol staat van de organische wendingen en beeldenkleurende klanken.